Gepost door: swittocx | april 21, 2009

Nieuwe foto’s

Er staan nieuwe foto’s online. Klik HIER, en vervolgens links op ‘Nieuwe Foto’s’.

Gepost door: swittocx | maart 7, 2009

Financiële hulp nodig

Ik kreeg gisteren de nieuwsbrief van Noël en Manja. Het gaat niet goed met de financiën in Burkina Faso (en dat weegt nog veel zwaarder door dan hier in België). Lees mee:

Er zijn financiële moeilijkheden. Het probleem is dat er de laatste jaren al heel wat werd bespaard en gesnoeid je kunt niet blijven snoeien. Er rest ons nu nog alleen stopzetten of afstoten van activiteiten. Daarbovenop zijn sinds 2007 de kosten fel gestegen. Een voorbeeld: Eind 2007 konden we nog rijst kopen aan 9.500 per zak. Vorig jaar was dat opgelopen tot 20.000 en nu staat die rijst nog steeds op 15.700 cfa.

In januari konden we niks anders doen dan de families cash geven i.p.v. het voedsel. Ik zag toen vele bedrukte gezichten en voelde me bedroefd en later ook beschaamd. Want ik besefte dat ik had gekozen voor de gemakkelijkste oplossing. We hadden ons ‘suf’ gezocht naar een goedkopere (en betrouwbare) leverancier maar die niet gevonden. Dan heb ik gekozen om het project financieel veilig te houden en geen risico’s te nemen. We zijn binnen het budget gebleven maar onze doelgroep zat in zak en as.

Ik heb de families toegesproken en hun de situatie uitgelegd. Door de praktijken van de handelaar hadden we geen keuze en ik zag droefheid, bezorgdheid in vele ogen. Ik heb hen de situatie uitgelegd en gezegd dat we geen oplossing hadden en gevraagd of zij dat in gebed voor God konden brengen (lees onderaan). De voedselhulp van CAP is slechts een basis hulp maar als ook die basis wegvalt of vermindert, betekent dat grote problemen voor deze families. Honger. Ik ben beschaamd dat we hun in januari onvoldoende hebben kunnen helpen.

Besparen gaat niet meer, tenzij dan op de rug van de doelgroep, de armste families. Dat doe ik niet. Ik wil niet dat we worden zoals zovele andere projecten of organisaties waarvan na verloop van tijd het project of organisatie prioritair staat.

Je kunt vier dingen doen: (1) niets, (2) bidden voor hen, (3) geld geven en (4) een combinatie van (2) en (3). Als je wilt geld geven: Dit is het rekeningnummer: 435-9190001-10 (Vermeld in de mededeling “Noel & Manja, code 50sb + geld voedsel”, anders komt het bij een ander project terecht.)

Gepost door: swittocx | januari 24, 2009

Nog een dochter?

Fred en Manja zijn deze week naar het politie bureel geweest i.v.m. de ingegooide ramen van de minibus. Toen de dienstdoende agent hoorde dat Manja al sinds 1991 in Burkina is en ze al het ‘één en ander’ van de lokale gebruiken afweet begon hij quasi serieus te vragen of ze nog een dochter had waar hij mee kon trouwen. Manja had direct door dat hij aan het grappen was, maar dat was niet zo voor Fred…. Die met stijgende verbazing de hele conversatie aanhoorde…

Gepost door: swittocx | januari 17, 2009

Hoog bezoek

Woensdagavond hadden we een ‘uitzonderlijke soiree Pãn-bila’. We hadden de Amerikaanse Ambassadrice als gast samen met haar man en secretaresse. We hadden dat min of meer geheim gehouden uit veiligheidsoverwegingen. De Pãn-bila jongens en meisjes trokken grote ogen toen ze de Ambassadrice bij hun op bezoek hadden. Het duurde niet lang of ze had haar gereserveerde plaats verlaten en zat tussen de jongens.

Ze hadden ook een aantal kartonnen dozen mee met allerlei geschenken voor de jongens en meisjes van Pãn-bila. We hebben al twee keer een Ambassadeur op bezoek gehad en twee keer was het de Amerikaanse. Het is opvallend hoe ‘gewoon’ ze zich gedragen en niet ‘torenhoog’ boven de anderen uitsteken zoals sommige andere ambassadeurs zich wel gedragen.

Gepost door: swittocx | december 13, 2008

Huwelijksfeest in Ouaga

Vorige zaterdag ben ik samen met Stefan naar een huwelijk geweest van de dochter van Mme. Dinach. Op de aankondiging stond vermeld 12u. Wij zijn rond 12.15 aangekomen, ik dacht dat we te laat waren. Ik kan na zeventien jaar Afrika nog steeds zo naïef zijn! We waren 45 minuten te vroeg. Om de ambiance erin te houden werd er gezongen en gedanst. Gelukkig zijn we nu in het ‘koele’ seizoen, anders was het niet te doen geweest.

Toen de vader met de bruid aan de ene kant van de kerk hun intrede maakten en de bruidegom aan de andere kant ging dat met het gepaste Afrikaans tempo: één stap voorwaarts, één ter plaatse, weer eentje voorwaarts op de muziek van een soort trage wals, hoempapa, hoempapa, stapje voorwaarts, eentje ter plaatse, hoempapa, hoempapa. Het kostte hen tien minuten om vooraan in de kerk te komen. De arme man zweette van concentratie met die pasjes. Gelukkig dat mijn dochters niet op dat idee zijn gekomen om me dat aan te doen!

Gepost door: swittocx | december 6, 2008

Soms gaat het ook mis…

Een jongen die een hele tijd op Pãn-bila is geweest hebben we een twee jaar geleden moeten wegsturen omdat hij i.p.v. naar school te gaan bij vrienden bleef rondhangen. Na herhaaldelijke waarschuwingen bleef hij spijbelen (meer niet dan wel op school) en hebben we hem uiteindelijk moeten wegsturen. Hij is een eind verder gaan wonen bij vrienden. Tijdens onze afwezigheid werd hij betrapt op een diefstal. De buurtbewoners wilden hem ter plaatse doodslaan (zo gaat dat hier als een dief betrapt word…).

Hij kon naar Pãn-bila ontkomen en kreeg hier ‘asiel’. Omdat hij weigerde te zeggen wat hij met (eerder) gestolen goederen had gedaan werd hij naar de politie gebracht en hij zit nu opgesloten in de volwassen afdeling van de gevangenis. Hij zal voor de rest van zijn leven als een ‘betrapte dief’ doorgaan. Het is een trieste les voor de andere Pãn-bila jongeren.

Gepost door: swittocx | september 2, 2008

Holiday On Ice

In de laatste Ouagazette werd verwezen naar Manja’s schaatskunsten. Hieronder kunnen jullie meegenieten:

Gepost door: Noël en Manja | juni 13, 2008

Klaagmuur

Het kan behoorlijk frustrerend zijn om in Afrika te werken. Dat heb ik al eens geschreven! Er zijn momenten dat ik zowat de muren opkruip. Het overkomt me geregeld dat ik aan de ‘klaagmuur’ ga staan. Maar als ik kijk naar wat God allemaal doet, wat Hij geeft, hoe Hij geeft, hoe Hij mensen beweegt om te geven, om te helpen dan voel ik me heel klein worden. I.p.v. aan de klaagmuur te staan is het beter God te loven en te danken voor alle zegeningen die Hij ons en het project al die jaren al heeft gegeven. Bedankt Heer!

Gepost door: Noël en Manja | mei 16, 2008

Psychologie in Burkina Faso

De psychologe stagiaire, Martine, had maandag haar laatste dag van haar stage op Pãn-bila 2. We hopen om haar als fulltime medewerkster in dienst te kunnen nemen. Verschillende meisjes die op Pãn-bila 2 terechtkomen hebben verschrikkelijke dingen meegemaakt en hebben trauma’s. Het is triestig dat AZG alleen bij ons terecht kunnen om dergelijke meisjes te plaatsen. Ergens elders zijn ze niet welkom… Ze zijn te moeilijk…

Een psychologe, zoals Martine, kan heel wat goed werk verrichten met deze meisjes. Dinsdagnamiddag hadden we een bespreking met haar en ’s avond een ‘soiree Pãn-bila’ voor haar (voorlopig???) afscheid. Het was een soiree Pãn-bila zonder theater maar meer dans van de meisjes. Ook Pasteur Pierre waagde zich op de ‘dansvloer’ toen de meisjes dansend sprongen (ik weet echt niet hoe ik dat dans/gespring moet uitleggen…) Hij verbaasde ons (opnieuw)! Na een halve minuut hield hij het voor bekeken en had de volgende twee dagen spierpijn…. Traditioneel waren er bezoekers, en natuurlijk spaghetti als afsluitmaaltijd.

Gepost door: Noël en Manja | mei 2, 2008

Prematuur

Deze week is een meisje met haar baby aangekomen die te vroeg geboren is. Mensen hoe klein en teer… Je mag er niet aan denken dat dit kleine mensje moet opgroeien in deze wereld, in deze omstandigheden… Op het fotolog van donderdag 1 mei kun je de baby zien.

Older Posts »

Categorieën